Witam Państwa, Szanowni P.T. Czytelnicy Gazety Autorskiej "IMPRESJee"(nr 2190 RPR) i słonecznie zapraszam do odwiedzin Salonów mojej gazety i poznawania publikacji. Aktualne statystyki odwiedzin z witryn: 516 939. W sumie z podstronami:636 771. Życzę Państwu inspirującej i miłej lektury Redaktor naczelna Gazety Autorskiej "IMPRESJee"
Blog > Komentarze do wpisu

Krystyna Feldman...



24 stycznia 2007 r. zgasło w niej życie doczesne - Pan Bóg otulił Ją snem... Wierzę, że snem tak dobrym jak żaden ziemski. To smutna po ludzku wiadomość, że nie zobaczymy i nie usłyszymy Jej ani na scenie Teatru Nowego, ani w kościele oo. Dominikanów, ani idącej żwawym krokiem po poznańskich ulicach, ani w barze Caritas... Nie spotkamy w tramwaju... kruchej z pozoru, lecz jakże silnej. Niekiedy nieco szorstkiej, lecz jednak bardzo ciepłej, serdecznej... 

  Zdawałoby się, że to niedawno rozmawiałyśmy przy obiedzie w barze Caritasu... Później, jadąc tramwajem i jeszcze w drodze do domu... Mówiła o swojej ostatniej sztuce: "Zamierzam zagrać swoje życie, teraz piszę jeszcze... Za parę dni jadę do Hiszpanii. Zagram tam - oczywiście, że z zespołem Teatru Nowego - >>Fausta<     I zagrali po raz kolejny... A miesiąc temu odbyła się premiera Jej monodramu I to mi zostało, obejmującego pół wieku Jej pracowitego żywota, spędzonego w przedwojennym Lwowie, Krakowie, Zakopanem i podczas II wojny światowej. Aktorka Krystyna Feldman zagrała główną rolę - Krystynę Feldman. Reżyserem tego dzieła był Robert Gliński.

Stefania Golenia



Biografia Krystyny Feldman. Urodziła się 1 marca 1916 roku we Lwowie. Jej rodzice to Katarzyna Sawicka-Feldman, śpiewaczka operowa, a ojciec - lwowski aktor Ferdynand Feldman. Nie znała swego ojca, bowiem zmarł, gdy miała 3 miesiące. Wychowywali ją matka z ojczymem. Kochała Kraków, w którym się czuła jak w rodzinnym domu. Jako czternastolatka rozpoczęła naukę w szkole handlowej i skończyła ją maturą zdaną wcześniej niż rówieśnicy. Debiutowała w 17. roku życia w Teatrze Miejskim we Lwowie w bajce Kwiat paproci, będąc już absolwentką Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej w Warszawie.
Podczas II wojny światowej najpierw była łączniczką Armii Krajowej, później, w związku z nakazem pracy, prowadziła teatr w Zimnej Wodzie, w którym wystawiała polskie dramaty, m.in. Panią Dulską czy Zemstę.  W 1944 r. powróciła do aktorstwa męską rolą Staszka w Weselu" Wyspiańskiego. Z innych chłopięcych ról, w które się wcielała, to: Kaj z "Królowej Śniegu"Hansa Christiana Andersena czy też Kostek z Poematu pedagogicznego Antoniego Makarenki albo Błazen - Czas w Opowieści zimowej W. Shakespeare`a (1997). Występowała na scenach teatrów w: Opolu, Jeleniej Górze, Katowicach, Szczecinie, Łodzi, Nowej Hucie. Od 1976 roku pracowała w teatrach poznańskich. W 1983 roku związała się na stałe z Teatrem Nowym w Poznaniu. Związała swój los z dużo od siebie starszym aktorem i reżyserem Stanisławem Brylińskim, który niespodziewanie po  6 latach zmarł. Mieszkała na Ratajach w Poznaniu.

Grała w dramatach: Jana Kasprowicza, Aleksandra Fredry, Adama Mickiewicza, Juliusza Słowackiego, a także: Bertolda Brechta, Antoniego Czechowa ( rola kobiety i mężczyzny w Oświadczynach w 65. rocznicę pracy scenicznej Krystyny Feldman, 2002 r.), Martina McDonagha ("Królowa piękności z Leenane", 2001 r.), Alfredo Dias Gomesa, Arthura Millera, Williama Shakespeare’a (Opowieść zimowa", 1997 r.), Leona Schillera. Wystąpiła w monodramie Listy za muru autorstwa Krystyny Wituskiej (Szczecin - teatr Krypta, 1973 r.). Zagrała w Głosie z tamtego świata" (Stanisława Różewicza, 1962), w komedii Dzięcioł (Jerzy Gruza, 1970), dramacie Stanisława Wyspiańskiego w wersji filmowej Sędziowie – Sędziowie. Tragedya” (reż. Konrad Swinarski),(1962) w Pociągu do Hollywood (Radosława Piwowarskiego,1987), Mistrzu i Małgorzacie (Maciej Wojtyszko, 1988), Starej baśni” (Jerzy Hoffman 2003)i w Ubu król” (Piotra Szulkina, 2003).

Na srebrnym i dużym ekranie...

W Teatrze Telewizji debiutowała w 1962 r. w Jesiennej nudzie Mikołaja Niekrasowa, reż. Jerzego Antczaka. Zagrała także tytułową rolę w Buni" Roberto Cossy ( reż. Olga Lipińska, 1999 r.). Zagrała w serialach: Klub profesora Tutki, Stawka większa niż życie, Kapitan Sowa na tropie,w sitcomie Świat według Kiepskich, a także w Miodowych latach, Garderobie damskiej czy  Plebanii.
Debiut filmowy... to rola dewotki w Celulozie ( reż. Jerzy Kawalerowicz, 1953 r.). Grała także na dużym ekranie w Godzinach nadziei (reż. Jan Rybkowski, 1955 r.),Kapeluszu pana Anatola (1957), Inspekcji pana Anatola  (1959) oraz w takich filmach, jak: Wspólny pokój 
(Wojciecha Hasego, 1959 r.), Lalka (1968). Miała także swoje aktorskie kreacje: u Antoniego Bohdziewicza, Leonarda Buczkowskiego Wandy Jakubowskiej, Grzegorza Królikiewicza, Jana Jakuba Kolskiego, Janusza Morgensterna, Janusza Nasfetera. W pracy jako asystent reżysera... Pracowała ze Stanisławem Brylińskim, Jadwigą Chojnacką, Kazimierzem Dejmkiem, Bohdanem Korzeniewskim i in.

Debiut reżyserski - w 1960 r. w Teatrze 7.15 w Łodzi debiutowała jako samodzielny reżyser Księżycowego Pantofelka Wandy Żółkiewskiej .

Nagrodzona  za role teatralne

na I Festiwalu Sztuk Rosyjskich i Radzieckich we Wrocławiu (1949 r.) za rolę Szurika w Bajce Michała Switłowa, na XXVIII Kaliskich Spotkaniach Teatralnych (1988 r.) za rolę Lali w Narzeczonym Beaty graną w Teatrze Nowym w Poznaniu.

Nagrodzona za kreacje filmowe

- Nikifora w obrazie reż. Krzysztofa Krauzego Mój Nikifor, w którym wystąpiła w roli głównej nagrodzono Krystynę Feldman na festiwalach filmowych: w Gdyni, Wrześni i Karlovych Varach. Ponadto laureatka: Orła 2001 – Polskiej Nagrody Filmowej za rolę babci w filmie To ja, złodziej, rez. Jacka Bromskiego oraz Złotej Kaczki (nagroda miesięcznika Film).Za rolę babci w (2000) Jacka Bromskiego, otrzymała Polską Nagrodę Filmową – Orła 2001.

Za pracę w dziedzinie kultury uhonorowano Ją Srebrnym Krzyżem Zasługi w 1955 r. oraz dwukrotnie - odznaką Zasłużonego Działacza Kultury.  Za całokształt twórczości na festiwalu Prowincjonalia we Wrześni w 2001 roku wręczono Krystynie Feldman nagrodę honorową. W XII edycji plebiscytu Rzeczpospolitej” otrzymała Złotą Piątkę Telerzeczypospolitej za rok 2004. Jest laureatką SuperWiktora 2004, a w 2005 roku otrzymała Wielką Pieczęć Poznania.

oSG



niedziela, 28 stycznia 2007, impresje
TrackBack
TrackBack w tym blogu jest moderowany. TrackBack URL do wpisu: